Skanowanie 3D, czyli jak technologia ożywia i chroni zabytkowe szaty liturgiczne

Naukowcy z Katedry Informatyki Politechniki Lubelskiej skanują w 3D szaty liturgiczne, które pochodzą z Muzeum Archidiecezjalnego Sztuki Religijnej w Lublinie oraz Muzeum Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II.

Profesor Jerzy Montusiewicz z Katedry Informatyki zauważa, że wiele takich szat, sięgających nawet przełomu XVII/XVIII wieku, jest przechowywanych w szufladach, niedostępnych dla zwiedzających.

– Dzięki digitalizacji możemy pokazywać te zbiory w świecie wirtualnym. Zaletą tego jest możliwość ich obracania, powiększania czy pomniejszania, co pozwala szerokiemu gronu odbiorców na dostęp do niezwykłych detali – mówi naukowiec.

Cyfryzacja ornatów, tunik oraz kap wykonywana jest w kilku technologiach: skanowanie laserowe przy pomocy naziemnego skanera laserowego, skanowanie w technologii światła strukturalnego (białego i niebieskiego) przy zastosowaniu fotogrametrii (SfM) oraz z wykorzystaniem systemu LIDAR wbudowanego w tablet firmy Apple.

– Chodzi o uzyskanie jak najlepszego rezultatu – przyznaje prof. Jerzy Montusiewicz. – Na przykład wykorzystanie fotogrametrii, czyli serii zdjęć, pozwala algorytmom zbudować model przestrzenny. Przy jednym ornacie jest to około 500 zdjęć z jednego aparatu, a czasami robimy dwoma – dodaje badacz.

Jak zaznacza prof. Marek Miłosz, kierownik Katedry Informatyki, skanowanie w zależności od technologii trwa od kilku minut do nawet kilku godzin.

– Dotychczas pozyskano ponad 80 GB danych, które wymagają obecnie obróbki, aby uzyskać cyfrowe modele 3D skanowanych szat oraz przeprowadzenia wielu analiz porównawczych tych modeli – wyjaśnia badacz.

Efekty pracy będzie można zobaczyć na portalu polskiedziedzictwo3d.pl

Dodatkowe informacje: prof. Jerzy Montusiewicz, kierownik Zakładu Programowania  i Grafiki Komputerowej, Katedra Informatyki